Alkohole z Wielkiej Brytanii

Brytyjski gin i styl London Dry

Gin trafił do Anglii z Niderlandów pod koniec XVII wieku, a w pierwszej połowie XVIII wieku był w Londynie tak tani i popularny, że okres ten nazwano gin craze. Z XIX wieku wywodzi się wytrawny styl, który dziś nazywamy London Dry: wszystkie aromaty pochodzą z destylacji z botanikami, bez dodawania aromatów i barwników po destylacji.

Klasyczne giny brytyjskie stawiają na jałowiec, kolendrę, arcydzięgiel i cytrusy. Takie są Beefeater, destylowany w Londynie, i Tanqueray. Bombay Sapphire rozgłos zyskał dzięki metodzie, w której botaniki nie moczą się w spirytusie, tylko leżą w miedzianych koszach, przez które przechodzą opary. Daje to lżejszy, bardziej kwiatowy profil.

Skąd moda na giny smakowe

W XXI wieku brytyjski rynek ginu gwałtownie się rozrósł i pojawiło się wiele małych destylarni. Część z nich postawiła na giny smakowe, na przykład z rabarbarem, owocami czy kwiatami, często w kolorowych butelkach. Taki kierunek wybrał Whitley Neill. Brecon z Walii i Berkshire to przykłady marek, które łączą klasyczną recepturę z regionalnymi akcentami.

Rum w brytyjskiej tradycji

Wielka Brytania nie produkuje trzciny cukrowej, ale przez stulecia była największym odbiorcą rumu z karaibskich kolonii. Royal Navy wydawała marynarzom dzienną porcję rumu aż do 31 lipca 1970 roku. Dziś brytyjskie marki, takie jak Dead Man's Fingers czy Bullion, tworzą przede wszystkim rumy spiced i smakowe na bazie rumu z Karaibów.