Alkohole z Japonii

Jak powstała japońska whisky

Japońska whisky zaczęła się od Szkocji. Masataka Taketsuru uczył się destylacji w Szkocji w latach 1918-1920, po powrocie uruchamiał pierwszą japońską destylarnię whisky słodowej, a w 1934 roku założył własną firmę, dziś znaną jako Nikka. Dlatego klasyczny styl japoński bazuje na słodowanym jęczmieniu, alembikach i dojrzewaniu w dębie.

Japońscy producenci słyną z precyzyjnego blendowania. Duże firmy zwykle nie wymieniają się destylatami z konkurencją, więc jedna destylarnia potrafi produkować wiele różnych stylów na potrzeby własnych blendów. Część whisky dojrzewa w beczkach z japońskiego dębu mizunara, który daje nuty kadzidła i drzewa sandałowego.

Co oznacza japanese whisky na etykiecie

Przez lata japońskie prawo niewiele wymagało od whisky i część marek butelkowanych w Japonii korzystała z destylatów sprowadzanych z zagranicy. W 2021 roku stowarzyszenie japońskich producentów wprowadziło standard: japanese whisky ma być wydestylowana w Japonii, dojrzewać tam co najmniej trzy lata w drewnianych beczkach i być w Japonii butelkowana. Standard jest dobrowolny, więc warto czytać etykiety. Obok Nikki działają mniejsze destylarnie, takie jak Mars w górach prefektury Nagano czy Akashi nad Morzem Wewnętrznym, które wypuszczają zarówno single malty, jak i blendy.

Czym wyróżnia się gin z Japonii

Japoński gin buduje profil na lokalnych botanikach: skórce yuzu, zielonej herbacie sencha, kwiatach wiśni, pieprzu sansho czy igłach cedru. Jałowiec pozostaje obowiązkowy, ale zwykle nie dominuje tak mocno jak w London Dry. Giny produkują zarówno destylarnie whisky, jak i producenci sake czy shochu. Przykładami są Etsu z Hokkaido i Sakurao z Hiroszimy.